سعید انصاریان از قلب کوههای سربرافراشته‌ی زاگرس و سرزمین بلوط از آرمانشهرش گفت، آرمانشهر سعید کارگرهایی بودند که برای کار به خوزستان می‌آمدند و هربار با وسیله و سوغاتی باز می‌گشتند... خوزستان جهان مدرنی بود در پشت کوههایی که ما توش کیر افتاده بودیم اما بعدها که به خوزستان آمدیم گفتیم ایکاش هیچوقت نمی‌آمدیم تا اون تصویری که از خوزستان در ذهنمان ترسیم کرده بودیم خراب نمیشد.